خطرناک ترین بیماری های چشمی که می تواند منجر به کوری شود

خطرناک ترین بیماری های چشمی بیماری هایی هستند که در صورت عدم تشخیص به‌ موقع، می‌ توانند منجر به نابینایی دائمی شوند. این بیماری‌ ها اغلب بدون علائم اولیه ظاهر می‌ شوند و به‌ تدریج بینایی را تخریب می‌ کنند. با تشخیص و پیشگیری به موقع این بیماری ها می توانید به درمان آنها کمک کنید. کومولایف خطرناک ترین بیماری های چشمی را به شما معرفی کرده است.

خطرناک ترین بیماری های چشمی

انواع بیماری های چشم را در مقالات پیشین برای شما شرح دادیم. برای مطالعه می توانید به بخش مقالات مراجعه کنید. در این بخش می خواهیم در مورد خطرناک ترین بیماری های چشمی که می تواند مشکلات جبران ناپذیری ایجاد کند صحبت کنیم. با ما همراه باشید.

۱. بیماری آب سیاه یا گلوکوم

بیماری آب سیاه یا گلوکوم خطرناک ترین بیماری چشم است. تعبیری برای دسته ایی از بیماری‌های خطرناک چشم  است که در آن‌ها اعصاب چشم به دلیل افزایش فشار داخل چشمی (IOP) دچار صدمه شده و نهایتا بینایی کاهش می­یابد. با عدم اقدام و درمان به‌ موقع احتمال نابینایی فرد بالا می‌رود.

گلوکوم بیماری‌ای است که باعث آسیب تدریجی به عصب بینایی می‌شود و معمولاً با افزایش فشار داخل چشم همراه است. این بیماری اغلب بدون علامت آغاز می‌شود و اگر درمان نشود، می‌تواند به کاهش دید محیطی و در نهایت نابینایی منجر شود.

۲. دژنراسیون ماکولا یا تباهی لکه زرد

تباهی لکه زرد یا دژنراسیون ماکولا، نوعی بیماری خطرناک چشمی است که منجر به نابینایی می­شود.تباهی لکه زرد از شایع ترین بیماری های چشمی در افراد مسن است. در این بیماری ماکولا یا لکه زرد آسیب جدی می­بیند. ماکولا بخش حساس به نور شبکیه و وظیفه آن دید مستقیم و واضح است.

این بیماری مربوط به ناحیه ماکولا (مرکز بینایی شبکیه) است و معمولاً در سنین بالا بروز می‌کند. دژنراسیون ماکولا باعث تاری دید مرکزی می‌شود و خواندن، رانندگی یا تشخیص چهره را دشوار می‌سازد. نوع پیشرفته آن ممکن است غیرقابل برگشت باشد.

۳. رتینوپاتی دیابتی

افرادی که به دیابت مبتلا هستند، ممکن است دچار آسیب به عروق خونی شبکیه شوند که به آن رتینوپاتی دیابتی گفته می‌شود. این بیماری می‌تواند باعث خونریزی، تورم شبکیه و حتی جداشدگی آن شود و در صورت عدم درمان، به نابینایی منجر گردد.

۴. جداشدگی شبکیه

در این حالت، لایه شبکیه از لایه‌های زیرین خود جدا می‌شود که یک وضعیت اورژانسی محسوب می‌شود. علائمی مانند دیدن نورهای ناگهانی، اجسام شناور و سایه‌ای در میدان دید می‌تواند هشداردهنده باشد. اگر به‌موقع درمان نشود، نابینایی دائمی در پی دارد.

۵. سرطان چشم

سرطان چشم یکی از نادرترین اما خطرناک‌ترین بیماری‌های چشمی است که ممکن است از سلول‌های داخل چشم، بافت‌های اطراف یا حتی نقاط دیگر بدن که به چشم گسترش یافته‌اند، منشأ بگیرد. شایع‌ترین نوع آن در بزرگسالان ملانوما چشم و در کودکان رتینوبلاستوما است. علائم این بیماری ممکن است شامل تاری دید، لکه‌های تیره در میدان دید، تغییر شکل مردمک یا حتی بیرون‌زدگی چشم باشد. تشخیص زودهنگام و شروع سریع درمان با روش‌هایی مانند جراحی، پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی برای حفظ بینایی و پیشگیری از گسترش بیماری حیاتی است.

۵. التهاب عنبیه و یووئیت

این بیماری التهابی، ناحیه میانی چشم (یووه) را درگیر می‌کند و می‌تواند باعث درد، حساسیت به نور، قرمزی و کاهش بینایی شود. یووئیت ممکن است به دلایل خودایمنی یا عفونت ایجاد شود و در صورت عدم درمان به آسیب‌های جدی چشمی منجر گردد.

۶. آماس عصب بینایی (نوریت اپتیک)

این بیماری موجب التهاب عصب بینایی می‌شود و اغلب با کاهش بینایی ناگهانی و درد همراه است. نوریت اپتیک گاهی اولین نشانه بیماری ام‌اس (MS) است و نیاز به بررسی فوری دارد. درمان به‌موقع می‌تواند دید را تا حدی بازیابی کند.

۷. انواع عفونت چشم

 قرمزی چشم، آبریزش چشمی ، تاری دید و خشکی چشم از علائم شایع بیماری چشم هستند. هر چند اغلب در موارد این علائم خود به خود برطرف می‌شوند، در بعضی موارد وعدم اقدام به موقع برای درمان این عفونت به یک بیماری خطرناک چشمی تبدیل شده و ممکن است سبب عوارض جدی شود.

چه بیماری های چشمی درمان ندارند ؟

برخی از بیماری‌های چشمی، به‌ویژه در مراحل پیشرفته یا ژنتیکی، هنوز درمان قطعی ندارند و فقط قابل مدیریت یا کنترل هستند تا از بدتر شدن جلوگیری شود. در ادامه، چند مورد از این بیماری‌ها را معرفی می‌کنم:

۱. دژنراسیون ماکولا (AMD – Age-related Macular Degeneration)

این بیماری که بیشتر در سالمندان رخ می‌دهد، باعث تخریب بخش مرکزی شبکیه (ماکولا) می‌شود و دید مرکزی را مختل می‌کند.
درمان قطعی ندارد، اما با تزریق دارو یا استفاده از مکمل‌ها می‌توان روند پیشرفت آن را کند کرد.

۲. گلوکوم (آب‌سیاه)

بیماری‌ای که با افزایش فشار داخل چشم، به عصب بینایی آسیب می‌زند.
درمان کامل ندارد، اما با قطره، دارو یا جراحی می‌توان از نابینایی پیشگیری کرد.

۳. رتینیت پیگمنتوزا (RP)

بیماری ژنتیکی نادری است که باعث کاهش تدریجی بینایی شب و دید محیطی می‌شود.
در حال حاضر درمان قطعی ندارد، ولی برخی روش‌ها مثل استفاده از ویتامین A، ابزارهای کمکی دید و ژن‌درمانی در مراحل تحقیق هستند.

۴. آتروفی عصب بینایی

در این بیماری، عصب بینایی به دلایل مختلف دچار تحلیل می‌شود.
درمان مؤثری برای بازگرداندن بینایی وجود ندارد، ولی می‌توان برخی عوامل زمینه‌ساز را کنترل کرد.

۵. کرتوکونوس (قوز قرنیه) – در مراحل پیشرفته

اگر بیماری در مراحل خفیف باشد، قابل کنترل است.
ولی در مراحل پیشرفته و در صورت عدم پیوند قرنیه، درمان قطعی وجود ندارد و بینایی به شدت افت می‌کند.

کدام بیماری های چشمی نیاز به جراحی دارند ؟

۱. کدورت قرنیه (پیوند قرنیه)

وقتی قرنیه چشم – این پنجره شفاف ورود نور – در اثر عوامل ژنتیکی، آسیب‌دیدگی یا بیماری‌های خاص شفافیت خود را از دست می‌دهد، دید به‌شدت کاهش می‌یابد. در مواردی مانند قوز قرنیه پیشرفته، جراحت‌های شدید یا بیماری‌های ارثی، تنها راه بازگرداندن دید، عمل پیوند قرنیه و جایگزینی آن با قرنیه سالم است.

۲. آب مروارید (کاتاراکت)

شایع‌ترین و خطرناک ترین بیماری چشمی و دلیل نابینایی در جهان آب مروارید است. آب مروارید یک بیماری خطرناک چشمی است. عدسی­ چشم یک بافت شفاف متشکل از آب و رشته های پروتئینی است که در پشت عنبیه و مردمک قرار دارد. تمرکز نور بر روی شبکیه وظیفه عدسی است. کنار هم قرار گرفتن این رشته‌های پروتئینی به نحوی است که سبب شفافیت عدسی شود اما اگر این رشته‌ها به هم بچسبند دچار کدری عدسی چشم خواهند شد.

کاتاراکت یا آب مروارید زمانی رخ می‌دهد که عدسی چشم به‌مرور زمان کدر شود. درمان قطعی این بیماری، جراحی تعویض عدسی است که در آن عدسی طبیعی خارج شده و عدسی شفاف مصنوعی جای آن را می‌گیرد. این عمل یکی از موفق‌ترین و رایج‌ترین جراحی‌های چشم در دنیاست.

۳. استرابیسم (انحراف چشم)

در افرادی که چشم‌ها هم‌راستا نیستند و یکی از آن‌ها دچار انحراف شده، اگر مشکل با عینک یا تمرینات بینایی برطرف نشود، عمل جراحی استرابیسم ضروری می‌شود. این جراحی به هدف تنظیم عضلات چشم و هماهنگ‌سازی میدان دید انجام می‌گردد.

۴. بیماری‌های شبکیه (پارگی یا خونریزی شبکیه)

برخی آسیب‌های جدی به شبکیه مانند پارگی یا خونریزی شبکیه نیاز فوری به جراحی دارند. در این موارد از تکنیک‌هایی مانند لیزر درمانی یا جراحی شبکیه برای ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده و پیشگیری از پیشرفت بیماری استفاده می‌شود.

۵. گلوکوم (آب سیاه)

آب سیاه یا گلوکوم در مراحل اولیه با دارو کنترل می‌شود، اما با پیشرفت بیماری، افزایش فشار داخل چشم می‌تواند به عصب بینایی آسیب بزند. در چنین شرایطی، جراحی یا لیزر تنها گزینه برای جلوگیری از نابینایی خواهد بود.