حضور بهنوش طباطبایی در مراسم خاکسپاری اکبر عبدی و ظاهر خاص او بار دیگر توجه رسانه ها و صفحات مد را به خود جلب کرد. این بار قرار نیست درباره یک فرش قرمز یا یک جشن سینمایی صحبت کنیم، بلکه میخواهیم استایلی را بررسی کنیم که در دل یک مراسم سوگواری متولد شد؛ جایی که مد باید با احترام، سادگی و نوع مراسم هم راستا شود.
در مراسم سوگواری هم میتوان خوش پوش بود
بسیاری تصور میکنند مراسم های سوگواری فضایی برای خوش پوشی نیستند، اما واقعیت این است که همین محدودیت ها، معیار سنجش سلیقه واقعی یک چهره را روشن تر میکنند. در نبود رنگ، طرح های جسورانه یا برش های نامتعارف، آنچه باقی میماند بافت، حجم، جزئیات و نحوه ترکیب اکسسوارهاست. بهنوش طباطبایی در این مراسم دقیقا از همین فرصت استفاده کرده و ثابت کرده که میتوان در چارچوب یک مراسم ختم، همچنان ظاهری متفاوت و به یادماندنی داشت.
پایه استایل او یک پیراهن بلند و گشاد مشکی بود؛ طراحی ساده با آستین های پرحجم که بیشتر به یک ردا شباهت داشت تا یک لباس معمولی. این نوع برش گسترده و بدون فرم مشخص، انتخابی هوشمندانه برای چنین مناسبتی است؛ چراکه هم حس احترام لازم را منتقل میکند و هم از هرگونه جلوهگری بصری که در شأن یک مراسم عزا نیست، پرهیز میکند.
شال توری؛ عنصر متمایزکننده استایل
فریم استات بازیافتی و لنزهای پولاریزه Cat 3 و محافظت UV400
| برند | |
|---|---|
| جنسیت | زنانه, مردانه |
اگر بخواهیم یک نقطه کانونی برای این ظاهر انتخاب کنیم، بیشک شال توری مشکی روی سر اوست. این شال با بافت ظریف و نیمه شفاف، به کل استایل حس و حال کلاسیک و تا حدی سینمایی میبخشد. استفاده از توری در پوشش سر، ترفندی است که در مد سوگواری اروپایی هم ریشه تاریخی دارد و همین ارجاع ضمنی، استایل بهنوش طباطبایی را از یک پوشش صرفارسمی، به یک انتخاب مد محور نزدیکتر میکند.
در کنار این شال، عینک آفتابی بیضیشکل با فریم نازک فلزی هم بخش مهمی از این استایل را شکل داده است. ترکیب عینک آفتابی با شال توری، انتخابی است که همزمان دو کارکرد دارد: از یکسو حریم شخصی و حالت احساسی چهره را در برابر دوربینها حفظ میکند، و از سوی دیگر لایه مدرن به ظاهری اضافه میکند که در غیر این صورت کاملا کلاسیک و سنتی بهنظر میرسید.
دستکش توری، همان جزئیاتی که استایل را میسازد
یکی دیگر از عناصر شاخص این استایل، دستکشهای توری مشکی است که تا مچ دست را میپوشانند. در دنیای مد، دستکش همواره عنصری برای افزودن حس درام، ظرافت و جذابیت به استایل محسوب میشود. در این ظاهر، ترکیب دستکشهای توری با شال توری، هماهنگی بصری هوشمندانهای ایجاد کرده که از پراکندگی عناصر جلوگیری کرده و به استایل انسجام میبخشد. تکرار بافت توری در دو نقطه از استایل، همان چیزی است که استایلیستهای حرفهای از آن با عنوان «تم بصری» یا «ریتم در استایلینگ» یاد میکنند؛ تکنیکی که باعث میشود ظاهر نهایی منسجمتر، هدفمندتر و چشمنوازتر به نظر برسد.
اکسسوار مینیمال؛ کم اما تأثیرگذار
در حالی که پایه استایل کاملا ساده و بدون طرح است، بهنوش طباطبایی با چند تکه اکسسوار مینیمال توانسته به ظاهرش عمق ببخشد. یک گردنبند نازک و چندلایه دور گردنش دیده میشود که در تضاد ملایم با یقه پیراهن، جلوه ای ظریف اما قابل توجه ایجاد کرده است. همچنین دستبندی ساده روی مچ دستش خودنمایی میکند که کاملا با فلسفه کمتر، بیشتر است در استایلینگ مدرن هم خوانی دارد.
این رویکرد اکسسوار مینیمال، دقیقا همان چیزی است که این روزها در مجلات مد بینالمللی هم بهعنوان یک ترند پایدار مطرح میشود؛ بهجای انباشتن جواهرات و زیورآلات، انتخاب یک یا دو تکه با کیفیت و قرار دادن آن در جای درست.
کیف دستی؛ لمسی از فانکشن در دل احساسات
از نگاه یک استایل واچر حرفه ای، حضور یک کیف دستی مشکی با دسته زنجیری در این ظاهر، نکته ای است که نباید نادیده گرفت. حتی در سنگین ترین و احساسی ترین لحظات، انتخاب یک کیف دستی مناسب نشان میدهد که توجه به جزئیات، بخشی جدایی ناپذیر از هویت سبک یک چهره عمومی است. این کیف با طراحی ساده و بدون لوگوی شلوغ، دقیقا همان چیزی است که در استایلهای مینیمال امروزی دنبال میشود؛ کاربردی، ساده و بدون جلب توجه اضافه.
آرایش و مو؛ حداقل گرایی در خدمت واقعیت
موهای او بهصورت باز و صاف از زیر شال توری بیرون زده و در کنار آرایشی ملایم با تأکید ملایم روی چشمها، تصویری طبیعی و بدون هیچ گونه اغراق بصری ساخته است. در چنین مناسبتی، هرگونه آرایش پررنگ میتوانست بهعنوان بی احترامی به فضای عزا تعبیر شود؛ اما انتخاب او دقیقا در نقطه تعادل قرار گرفته: نه بیتوجه به ظاهر، نه اغراق آمیز.
چرا استایل خاص بهنوش طباطبایی مورد توجه رسانه ها قرار گرفت؟
آنچه استایل بهنوش طباطبایی در این مراسم را خاص میکند، توانایی او در حفظ هویت شخصی سبکاش حتی در دشوارترین و رسمیترین موقعیتهاست. بسیاری از چهرههای سینمایی در مراسمهای سوگواری صرفا به پوشیدن یک لباس مشکی ساده بسنده میکنند، اما او با افزودن لایه های توری و اکسسوار مینیمال ، نشان داده که مد میتواند حتی در سکوت و اندوه هم زبان خودش را داشته باشد.
این نوع نگاه به استایلینگ، همان چیزی است که مجلات مد بینالمللی از آن با عنوان مد احساسی یا استایلینگ با هدف روایتگری یاد میکنند؛ جایی که لباس صرفا پوشش نیست، بلکه بازتابی از حال درونی فرد و احترامی است که برای لحظه قائل میشود.
