بیماری های چشمی امروزه در میان مردان و زنان بسیار شایع است. یکی از دلایل مهم ابتلا به بیماری های چشمی عدم استفاده از عینک آفتابی مناسب است. افرادی که به طور مکرر از عینک آفتابی استفاده می کنند از ابتلا به بیماری های چشمی در مان تر اند. با کومولایف همراه باشید تا از عوارض عدم استفاده از عینک آفتابی آشنا شوید.
اثرات استفاده از عینک آفتابی
اثرات کوتاه مدت
قرار گرفتن طولانی مدت در نور جوشکاری بدون محافظت از چشم می تواند باعث فوتوکراتیت شود.
قرار دادن چشم محافظت نشده در معرض اشعه ماورا بنفش؛ به طور خلاصه معمولاً هیچ علائمی ایجاد نمی کند. اما قرار گرفتن در معرض اشعه ماورا بنفش به مدت طولانی یا شدید و بدون محافظت از چشم (از جمله در برابر آفتاب، نور های جوشکار و برف) می تواند باعث ایجاد بیماری به نام “فوتوکراتیت” شود. فوتوکراتیت، نوعی آفتاب سوختگی قرنیه به حساب می آید. در این بیماری سلول های لایه خارجی قرنیه می میرند. نتیجه این بیماری، دردی شدید است که هر دو چشم را تحت تأثیر قرار می دهد، که شش تا 12 ساعت پس از مواجهه شروع می شود.
اثرات بلند مدت
تماس مکرر با اشعه ماورا بنفش بدون محافظت کافی از چشم می تواند منجر به آسیب دائمی چشم شود. بیماری های چشمی مرتبط با قرار گرفتن در معرض اشعه ماورا بنفش مزمن شامل موارد زیر است.
بیماری های چشمی که با عدم استفاده از عینک آفتابی دچار می شوید
آب مروارید
در اینجا، عدسی شفاف چشم کدر می شود. این امر در صورت عدم درمان باعث تاری دید و در نهایت کوری می شود. تخمین زده شده که تا 20٪ موارد آب مروارید در اثر اشعه ماورا بنفش ایجاد یا بدتر شود. آب مروارید یکی از علل اصلی اختلال بینایی در سطح جهان است.
“استفاده از عینک آفتابی همچنان یکی از موثرترین راه های جلوگیری از تشکیل آب مروارید است.”
ناخنک از بیماری های چشمی
یک رشد خوش خیم از بافت ملتحمه روی قرنیه است. ملتحمه غشای شفافی است که بر روی صلبیه (قسمت سفید چشم) قرار دارد و معمولاً قرنیه را نمی پوشاند. اگرچه غیر سرطانی است، اما وجود ناخنک می تواند باعث تحریک مزمن، قرمزی و التهاب شود.
ناخنک ها طی ماهها و سالها به آرامی رشد می کنند و وقتی روی مردمک چشم رشد کنند؛ می توانند مانع بینایی شوند. آنها همچنین ممکن است آستیگماتیسم (انحنای نامناسب قرنیه) را القا کنند، که باعث تاری دید می شود.
درمان: ناخنک خفیف تاثیری در بینایی ندارد، که می توان با اشک مصنوعی برطرف کرد. در افرادی که، ناخنک؛ بینایی را تحت تأثیر قرار می دهند، ممکن است به برداشتن جراحی نیاز داشته باشند.
خشکی چشم از بیماری های چشمی
خشکی چشم یا سندروم خشکی چشم (به انگلیسی Dry Eye Syndrome) یکی از انواع بیماری چشم در میان کودکان و بزرگسالان است. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که اشک بسیار سریع تبخیر شود، یا هنگامی که غده‌های چشمی، اشک بسیار کمی تولید می‌کنند. خشکی چشم ممکن است در یک یا هر دو چشم ایجاد شود و منجر به عفونت شود. کراتیت سیکا (Keratitis sicca) و کراتوکانجوکتیویس سیکا (Keratoconjunctivitis sicca) نیز برای توصیف خشکی چشم در پزشکی استفاده می‌شوند.
سندرم خشکی چشم میتواند در هر سنی و در افرادی که از نظر بیماری‌های دیگر سالم هستند، اتفاق بیفتد. با این حال، در سنین بالاتر که چشم اشک کمتری می‌سازد و همچنین در خانم‌ها نسبت به آقایان، شایع‌تر است. به علاوه خشکی چشم در مناطقی که سوء تغذیه باعث کمبود ویتامین A می‌شود نیز، بیشتر رخ می‌دهد.
تخریب ماکولا
این یک بیماری تخریبی است که قسمت مرکزی شبکیه (ماکولا) مسئول بینایی مرکزی را درگیر می کند. تخریب ماکولا ممکن است منجر به اختلال بینایی شدید شود.
در حالی که ارتباط بین قرار گرفتن در معرض اشعه ماورا بنفش و تخریب ماکولا نسبت به آب مروارید یا ناخنک مشخص نیست، تابش طول موج کوتاه و نور آبی (موجود در آفتاب شدید) باعث آسیب به شبکیه چشم می شود. همبستگی بین قرار گرفتن در معرض نور و تخریب ماکولا وجود دارد. استفاده از عینک آفتابی برای محدود کردن نور بیش از حد شبکیه بسیار مهم است.
درمان: تزریق داروها به طور مستقیم به چشم است و هدف آن محدود کردن پیشرفت بیماری است. این درمان، نمی تواند خسارتی را که قبلاً رخ داده است معکوس کند.
سرطان از بیماری های چشمی
اگرچه کمتر شایع است، اما قرار گرفتن در معرض اشعه ماورا بنفش مزمن با افزایش نرخ انواع خاصی از سرطان های چشم همراه است. این موارد عبارتند از: سرطان سلول ملتحمه، ملانومای داخل چشم و سرطان های پوستی پلک و اطراف چشم که در آن افراد به طور معمول ضد آفتاب نمی زنند.
درمان: برای درمان این سرطان ها ممکن است گاهی اوقات، نیاز به برداشتن کامل چشم داشته باشد.
کراتوپاتی قطره آب و هوایی
این یک بیماری نادر است که در اثر قرار گرفتن در معرض اشعه ماورا بنفش ایجاد می شود که در آن قرنیه کدر می شود، مانع دید می شود و به طور بالقوه نیاز به پیوند قرنیه برای بازیابی بینایی دارد.
عینک آفتابی خوب مطمئناً از نظر کاهش اشعه ماورا UV بنفش به محافظت از چشم کمک می کند. عینک به شما کمک می کند تا چشم ها از نظر کاهش پیشرفت آب مروارید محافظت شوند. استفاده از عینک آفتابی می تواند در به تأخیر انداختن خطر تخریب ماکولا مفید باشد. علاوه بر این، مطمئناً از پوست پلک ها یا اطراف چشم محافظت می کند، مناطقی که ممکن است به سرطان پوست حساس باشند.
سردرد و میگرن از بیماری های چشمی
نور شدید خورشید می تواند محرک میگرن و ایجاد سردردهای بد برای شما باشد. استفاده از عینک آفتابی می تواند به کاهش دفعات و شدت این وقایع دردناک کمک کند. و حتی اگر مبتلا به سردرد یا میگرن نیستید، استفاده از عینک آفتابی در معرض آفتاب می تواند به کاهش خستگی چشم و خستگی خود شما کمک کند، به این معنی که شما راحت تر خواهید بود و بیشتر از گذراندن وقت خود در خارج از خانه لذت خواهید برد.
فتوکانژکتیویت (Photoconjunctivitis)
فتوکانژکتیویت نوعی التهاب سطح چشم است که در اثر قرار گرفتن بیش‌ازحد و بدون محافظت در برابر اشعه فرابنفش (UV) ایجاد می‌شود و بیشتر ملتحمه (لایه شفاف روی سفیدی چشم و سطح داخلی پلک) را درگیر می‌کند. این بیماری را می‌توان نوعی «آفتاب‌سوختگی سطح چشم» دانست. فتوکانژکتیویت معمولاً پس از قرار گرفتن طولانی‌مدت در محیط‌هایی با بازتاب زیاد نور مانند برف، ساحل، دریا، ارتفاعات یا هنگام جوشکاری بدون محافظ چشم رخ می‌دهد. علائم آن اغلب چند ساعت بعد ظاهر می‌شود و شامل قرمزی چشم، سوزش، اشک‌ریزش، احساس وجود شن یا جسم خارجی در چشم، حساسیت به نور و گاهی تاری خفیف دید است.
این عارضه در بیشتر موارد موقتی است و با استراحت، کاهش مواجهه با نور و مراقبت مناسب طی یک تا چند روز بهبود پیدا می‌کند؛ اما تکرار مداوم آسیب ناشی از اشعه UV میتواند به تحریک مزمن سطح چشم و افزایش احتمال برخی مشکلات چشمی در طول زمان منجر شود.
پینگوکولا (Pinguecula)
پینگوکولا یک ضایعه یا برجستگی زرد یا زرد مایل به سفید روی سفیدی چشم (ملتحمه) است که معمولاً در سمت داخلی چشم و نزدیک قرنیه ظاهر می‌شود. این عارضه زمانی ایجاد می‌شود که بافت ملتحمه در اثر قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض نور خورشید (به‌ویژه اشعه فرابنفش)، باد، گردوغبار و خشکی هوا به‌تدریج تغییر کند و ضخیم‌تر شود. پینگوکولا سرطانی نیست و معمولاً مستقیماً باعث کاهش بینایی نمی‌شود، اما میتواند از نظر ظاهری قابل مشاهده باشد و باعث احساس ناراحتی شود.
علائم پینگوکولا شامل خشکی چشم، سوزش، قرمزی، احساس وجود جسم خارجی، خارش و التهاب خفیف است و گاهی هنگام التهاب به آن «پینگوکولیت» گفته می‌شود. در بعضی افراد، اگر تحریک‌های محیطی ادامه پیدا کند، این تغییرات ممکن است به سمت رشد بیشتر بافت حرکت کرده و به ناخنک تبدیل شوند؛ حالتی که بافت از سفیدی چشم به سمت قرنیه پیشروی می‌کند و در موارد شدید میتواند روی بینایی اثر بگذارد. درمان معمولاً شامل اشک مصنوعی، کاهش تماس با نور شدید و استفاده از عینک آفتابی استاندارد با محافظت کامل در برابر UV است و فقط در موارد خاص یا از نظر ظاهری و ناراحتی شدید، درمان‌های تخصصی‌تر انجام می‌شود.
فوتورتینیت (Photic Retinopathy)
فوتورتینیت نوعی آسیب چشمی است که در اثر قرار گرفتن مستقیم یا طولانی‌مدت در معرض نور بسیار شدید ایجاد می‌شود و بخش شبکیه (لایه حساس به نور در پشت چشم) را درگیر می‌کند. این بیماری بیشتر زمانی رخ می‌دهد که فرد مستقیم به خورشید نگاه کند؛ برای مثال هنگام خورشیدگرفتگی بدون محافظ استاندارد، خیره شدن طولانی به نور شدید، یا در موارد نادر مواجهه با منابع نوری بسیار قوی. برخلاف فوتوکراتیت که بیشتر سطح چشم را درگیر می‌کند، در فوتورتینیت آسیب در عمق چشم و در ناحیه شبکیه ایجاد می‌شود و به همین دلیل میتواند روی کیفیت بینایی اثر بیشتری داشته باشد.
علائم این عارضه ممکن است چند ساعت تا چند روز بعد ظاهر شوند و شامل تاری دید، کاهش دید مرکزی، مشاهده لکه تیره یا نقطه کور در مرکز دید، کاهش حساسیت به رنگ‌ها و دشواری در خواندن یا تمرکز روی اشیا باشند. شدت آسیب متفاوت است؛ برخی افراد به‌مرور بهبود پیدا می‌کنند اما در موارد شدید ممکن است بخشی از کاهش بینایی باقی بماند. از آنجا که شبکیه نسبت به نور شدید حساس است، بهترین راه پیشگیری خودداری از نگاه مستقیم به خورشید و استفاده از عینک آفتابی استاندارد و محافظ مناسب در شرایط نوری شدید است. این عارضه جزو مشکلات رایج روزمره محسوب نمی‌شود، اما به‌عنوان یکی از آسیب‌های ناشی از نور شدید قابل اشاره است.
کراتیت اکتینیک (Actinic Keratitis)
کراتیت اکتینیک به التهاب و آسیب قرنیه (لایه شفاف جلوی چشم) گفته می‌شود که در اثر قرار گرفتن بیش‌ازحد در معرض اشعه فرابنفش (UV) ایجاد می‌شود. این اصطلاح در بسیاری از منابع نزدیک به فوتوکراتیت به‌کار می‌رود و در عمل اغلب بخشی از همان طیف آسیب ناشی از نور فرابنفش محسوب می‌شود؛ به همین دلیل در مقاله‌های عمومی بهتر است به‌عنوان توضیح تکمیلی فوتوکراتیت آورده شود تا تکرار ایجاد نشود. این مشکل زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های سطح قرنیه در اثر دریافت زیاد UV آسیب ببینند؛ شرایطی که میتواند هنگام قرار گرفتن طولانی در آفتاب شدید، حضور در مناطق برفی، انعکاس نور از سطح آب، ارتفاعات یا جوشکاری بدون محافظ چشم اتفاق بیفتد.
علائم معمولاً چند ساعت پس از مواجهه ظاهر می‌شوند و شامل درد چشم، قرمزی، اشک‌ریزش، احساس وجود شن یا جسم خارجی، تاری دید، حساسیت شدید به نور و دشواری در باز نگه داشتن چشم‌ها هستند. در بیشتر موارد، با استراحت و محافظت مناسب، لایه سطحی قرنیه طی ۱ تا ۳ روز ترمیم می‌شود؛ اما تکرار مداوم این آسیب‌ها میتواند به سلامت سطح چشم آسیب برساند. استفاده از عینک آفتابی استاندارد با محافظت کامل در برابر UVA و UVB (UV400) و محافظ چشم در محیط‌های پرنور یا هنگام جوشکاری، مهم‌ترین راه پیشگیری از این عارضه است.
آیا زدن عینک آفتابی ضروری است ؟
لزوم استفاده از عینک آفتابی زیر نور مستقیم آفتاب بر کسی پوشیده نیست. البته این موضوع در رابطه با عینکهای ارزان قیمت صدق نمی‌کند. تنها عینکی که عدسی‌های آنها توان مسدود کردن همه‌ی اشعه‌های فرابنفش UV یعنی UVA و UVB را داشته باشند قادر به محافظت کامل از چشمان است. این مدل عینکهای دودی اغلب با برچسب UV 400 مشخص می‌شوند و توان مسدود کردن طول‌موج‌های بالاتر از ۴۰۰ نانومتری را دارند. عینک آفتابی باید 100 درصد ضد UV باشد.
چرا و چگونه عینک آفتابی نامناسب ضرر دارد
اغلب مردم چشم‌های خود را بیرون از خانه وقتی نور خیلی شدید است می بندند و در نتیجه، مردمک چشمان آنها تنگ می‌شود. این تنگی میتواند حتی به یک نقطه‌ای با قطر نیم‌میلی‌متر تبدیل شود. مردمک در چنین مواقعی کوچک می شود که از ورود نور شدید به چشم جلوگیری کند.
اما با عینک زدن در برابر نور مستقیم آفتاب به چشمان خود این اجازه را می دهید که راحت تر فراخ شوند. با زدن عینک مکانیسم چشم چنین تصور می کند که در یک اتاق کم نورتر از محیط بیرون قرار گرفته است در نتیجه آزادانه تر حرکت می کند.
وقتی ازعینک آفتابی‌های ارزانی که ضد UV نیستند و تنها شیشه دودی دارند، استفاده می کنید در واقع چشمان خود را قول می زنید چرا که، مردمک‌های چشم به خیال اینکه نور زیاد نیست، جمع و تنگ نمی‌شود. در نتیجه نور شدید آفتاب با تمامی اشعه‌های UVA و UVB وارد چشم‌ها می‌شود.
برای تقویت بینایی و چشم چه مواد غذایی مصرف کنیم ؟
- هویج: ویتامین A، به‌عنوان یک آنتی‌اکسیدان قوی، از سلول‌های بدن از جمله سلول‌های چشمی در مقابل آسیب رادیکال‌های آزاد محافظت می‌کند. هویج سرشار از ویتامین A است. همچنین مقدار فراوانی از بتا کاروتن و لوتئین در هویج وجود دارد که از چشم در برابر اشعه‌های خورشید محافظت می‌کند.
- پرتقال: ویتامین C، جریان خون مناسب را در بدن و به‌ویژه در چشم‌ها برقرار می‌کند. ویتامین ث، در مرکبات وجود دارد و برای سلامتی عدسی چشم‌های انسان بسیار مفید است.
- تخم‌مرغ: ویتامین B1 برای عملکرد سریع ماهیچه چشمی و تعادل در حرکات چشم مفید است. این ویتامین، عملکرد چشم شما را بهبود می‌بخشد. با مصرف روزانه تخم‌مرغ، ویتامین B1 بدن شما تأمین خواهد شد.
- سبزیجات با برگ تیره: اسفناج، کلم پیچ، کلم بروکلی، گل‌کلم و انواع کلم‌ها زیرمجموعه‌هایی از سبزیجات با برگ تیره هستند. این سبزی‌ها مانع از ضعف بینایی و اختلال در عملکرد چشم می‌شود.
- دانه‌های روغنی: وجود ویتامین E در بدن، مانع از بروز اختلالات ته چشم از جمله تخریب نقطه زرد چشم و بیماری تخریب ماکولا می‌شود. دانه‌های روغنی، بذرها و مغزها منبع ویتامین E هستند.
کارهایی که باعث تضعیف بینایی می‌شوند
بینایی کم میتواند از ترکیب عواملی مانند ژنتیک، سن و شرایط محیطی ناشی شود. با این حال بسیاری از افراد برای بهبود دیدشان فقط عینک استفاده می‌کنند و سایر موارد بهبود بینایی را مهم نمی‌دانند. در دنیای امروز که شما با صفحه های نمایش متفاوت احاطه شده اید، خواه ناخواه می توانید عادت های بد داشته باشید که باعث مشکلات بیشتر بینایی می شود. به این عادت‌ها توجه کنید، در اصلاح آنها بکوشید و یادتان باشد که شما چشم هایتان را تا لحظه آخر زندگی به شدت لازم دارید!
استفاده زیاد از موبایل و نگاه کردن به نمایشگر آن
تلاش برای خواندن متون ریز در تلفن هوشمند می تواند بینایی شما را به شدت تحت تاثیر قرار دهد و باعث ایجاد مشکلات بینایی شود.
راه حل پیشنهادی ما این است که هر 20 دقیقه یک‌بار چشم هایتان را از صفحه دور کنید و اگر حس کردید با فونت نوشته‌های گوشی چشم هایتان اذیت می‌شوند، اندازه فونت را بزرگ کنید.
مالیدن مکرر چشم
شیاد باور نکنید که مالیدم چشم ها میتواند باعث ضعف بینایی شود؛ چون همه این کار را می کنند. اما توجه داشته باشید که این کار میتواند رگ های خونی زیر پلک را پاره کند.
به همین خاطر توصیه می‌کنیم چشم‌های خود را نمالید. برای تسکین سوزش چشم‌ها آن بهتر است یک کمپرس سرد روی آن بگذارید.
کم نوشیدن آب
آب برای تولید اشک و روان نگه داشتن چشم ضروری است. در اثر کم آبی چشمان شما ممکن است خشک، پف آلود و قرمز شود که برای سلامتی چشم بد است.
سیگار کشیدن
دلایل زیادی وجود دارد که مضر بودن سیگار را ثابت می‌کند، از جمله افزایش خطر ابتلا به سرطان ریه. اما آیا می‌دانستید سیگار کشیدن میتواند باعث مشکلات بینایی شود.
سیگار کشیدن و سایر دخانیات با تخریب ماکولا، آب مروارید، رتینوپاتی دیابتی و سایر بیماری‌های خطرناک مرتبط است.
در حقیقت سیگاری ها در مقایسه با افراد غیر سیگاری، چهار برابر بیشتر امکان دارد تا بینایی خود را از دست بدهند.
عدم استفاده از عینک آفتابی
اگر به طور منظم از عینک آفتابی استفاده نکنید، چشم خود را در معرض اشعه ماوراء بنفش مضر قرار داده اید. این پرتوها می‌توانند باعث مشکلات بینایی شوند که از آن جمله می‌توان به سوختگی در قسمت جلوی چشم(فوتوکراتیت)، تخریب ماکولا و حتی سرطان اشاره کرد. برای محافظت از چشمانتان، حتی در روزهای غیر آفتابی، باید از عینک آفتابی استفاده کنید.
نداشتن خواب کافی
شما باید خواب کافی داشته باشید، حتی اگر نیاز به خواب را حس نکنید. بدون استراحت کافی چشمان شما قرمز می‌شوند و ممکن است نقاط تاریک، خشکی چشم و تاری دید در چشم ایجاد شود. با شش تا هشت ساعت خواب در شب، می‌توانید از چشمانتان محافظت کنید.
چشم‌ها راهنمای ما برای درک جهان بیرون هستند. حفظ سلامت چشم‌ها تاثیر زیادی بر کیفیت زندگی و تجربه‌ی ما از جهان دارد، به همین خاطر لازم است که از بینایی خود مراقبت کنیم و در صورت ضعیف شدم چشم، سریعا آن را تحت درمان قرار دهیم.
آیا کودکان باید عینک آفتابی داشته باشند ؟
کاملاً بله ! درست همانطور که اشعه ماوراء بنفش در زمستان یا تابستان خود را تضعیف نمی کند تا چشمان ما را نجات دهد ، برای کودکان نیز تغییر نمی کند.
بنابراین ، بچه ها باید عادت کنند که هرگز خانه را بدون عینک آفتابی خود ترک نکنند.
خبر خوب این است که بزرگترین مارک های عینک آفتابی مجموعه کودکان را راه اندازی می کنند. این مجموعه ها دارای رنگ های سرگرم کننده ، شخصیت های مورد علاقه فیلم و نمایش تلویزیونی مورد علاقه خود هستند و بهترین قسمت ، اندازه ها متناسب با نیاز کودکان است.
نشانه های ضعیف شدن چشم
نشانه‌های ضعیف شدن چشم یا کاهش قدرت بینایی ممکن است به صورت‌های مختلفی ظاهر شوند. در صورت مشاهده این علائم، بهتر است به یک متخصص چشم‌پزشکی مراجعه کنید. برخی از نشانه‌های متداول ضعیف شدن چشم شامل موارد زیر است:
- تاری دید: اگر اشیا، نوشته‌ها یا افراد را از دور یا نزدیک به طور واضح نمی‌بینید و احساس می‌کنید تصویرها تار هستند، ممکن است چشم‌های شما ضعیف شده باشد.
- سردرد مکرر: فشار بیش از حد به چشم‌ها به دلیل تلاش برای تمرکز میتواند باعث سردرد مداوم شود، که اغلب در ناحیه پیشانی یا شقیقه‌ها رخ می‌دهد.
- خستگی چشم: اگر بعد از مطالعه، کار با کامپیوتر یا نگاه کردن طولانی‌مدت به صفحه نمایش، چشم‌هایتان خسته می‌شوند، این نشانه‌ای از ضعف بینایی است.
- نیاز به نزدیک یا دور کردن اشیا: اگر هنگام مطالعه نیاز دارید که کتاب یا گوشی را خیلی نزدیک یا دور از چشم‌هایتان نگه دارید، این ممکن است نشان‌دهنده ضعیف شدن بینایی باشد.
- دو بینی: مشاهده تصاویر یا اشیا به صورت دوگانه میتواند نشان‌دهنده ضعف بینایی یا وجود مشکل در چشم‌ها باشد.
- خارش و قرمزی چشم: فشار زیاد به چشم‌ها ممکن است باعث خارش، قرمزی و حتی آب‌ریزش شود. این موارد معمولاً با خستگی چشم مرتبط است.
- دیدن هاله‌های نورانی یا چشمک‌زن: اگر هنگام نگاه کردن به نورها (مانند چراغ‌ها) هاله‌ای در اطراف آنها مشاهده می‌کنید، این میتواند نشانه‌ای از ضعیف شدن چشم باشد.
- حساسیت به نور: افرادی که دچار ضعف بینایی هستند، ممکن است به نور حساسیت بیشتری نشان دهند و حتی در نور کم نیز احساس ناراحتی کنند.
- چشمک زدن یا پلک زدن بیش از حد: تلاش مداوم برای واضح دیدن اشیا ممکن است باعث شود که فرد بیشتر از حالت عادی چشمک بزند یا پلک بزند.
- ناتوانی در دیدن در تاریکی: کاهش دید در تاریکی یا هنگام رانندگی در شب نیز میتواند نشانه‌ای از ضعف بینایی باشد.
در صورت بروز هر یک از این نشانه‌ها، بهتر است معاینه چشم انجام دهید تا در صورت نیاز به عینک یا لنز، مشکل بینایی شما برطرف شود و از پیشرفت مشکلات جلوگیری گردد.
